امروز  می خوام  راجع   به  یه  موجودی  بی  نظیر  بنویسم  که  هر  کی  داره   خدا  بهش  ببخشه  هرکیم  نداره  خدا  صبرشو  زیاد  کنه  این  افسانه  که  بهتره   فداکار   صداش   کنم   حتی  از  ریز  علی  خواجوی   هم  که  دهقان  فداکار   باشه  فداکار  تره؟

این  بی  نظیر این  یکتا  یه  دونست  این  خانوم  مادرمه!!

الان مثل  همیشه  کلی  کار  کرده  و  خسته  خوابیده   منم  بای  سرش  دارم  نگاهش  میکنمو  مینویسم  از  این  گوهر  در  دانه   که  مثلش  وجود  نداره  نمیاد  اگرم  بیاد   نه   فکر  نکنم

یکی  از  بهترین  دوستای زندگیم   یکی  که  به  خاطر  ما   از  تفریح   دوست  خانواده  حتی  تحصیلات  عالیشم  گذشت  نشست  ما  رو  بزرگ  کرد  اخه  من  یه  داداسم  دارم  که  از  من   بزرگ  تره  که  اونم   واسه  من  تکیه  گاهه!!

نمیدونم   چرا  تو  نوشتم  در  مورد  مادر  اینقدر  ضعیفم  واقعا  هم  هم  راجع  به   مادر  نوشتن  قدرت  میخواد  که  من   واقعا   ندارم.

کاس  یه  روزی  برسه  که  بتونم  دین  این  همه  سال  سختی  مادرانه  را  ادا   کنم  که  هر  چند  گمان   نمیکنم  که  این  طور  باشه 

اگه  یه  روزی  قدرت  پیدا  کنم  که  هر  چند قدرت  بدون   ثروت  مفت  نمی  ارزه  شاید  بتونم  یه  کاریش  بکنم  ولی   دین  نه  نمیتونم  ادا  کنم  دین  مادری   که  ادا   کردنی  نیست!!

((افسانه  زندگی  من   خیلی  عاشقتم))