تبليغاتX
افکار پراکنده
پراکنده
جادوگری  که  روی درخت  انجیر  هندی زندگی  می کنه

به  لستر  گفت  یه  ارزو  بکنه  تا  اون براش  براورده کنه

اون هم  ارزو  کرد  که  حق دو تا ارزوی دیگه هم داشته باشه  دوباره:

یعنی  حالا به  جای یه  ارزو با  زرنگی سه  تا  ارزو داره

بعد  با هر کدوم از این سه تا

مشخصا ارزو  کرد برای سه تا دیگه ارزو

که شد نه تا  ارزوی  تازه به اضافه همون سه  تا ارزو

بهد  با هر کدوم  از  این دوازده تا ارزو

با  زرنگی ارزوی سه تا ارزوی  دیگه  کرد

که رسید به چهل شش تاـیا  پنجاه و دوتا شاید؟

خلاصه به  هر  حال از هر  ارزوش

در  جهت ارزو  برای ارزوهای دیگه استفاده کرد هی  اومد  روش

تا  رسید به پنج میلیارد و هفت میلیون و هجده هزارو سی چهار ارزو

بعد اینها  رو روی زمین  پهن کرد

شروع به کف زدن و دور اونها  رقصیدن کرد

و بنا کرد جست و خیز کردن و  و  اواز  خوندن

بعد نشست به  ارزوی ارزوهای  بیشتر کردن

باز هم بیشتر ....باز هم بیشتر...تا  اینکه  چند برابر شدند.

در حالی  که باقی مردم این میون می خندیدند داد و هوار می کردند.

هم دیگر  رو  دوست می داشتند به دیدن هم می رفتند و عاطفه نثار هم  می کردند

لستر وسط  این ثروتش نشست و اونهارو

عین کپه طلا  گذاشت  روی  هم  تا  اینکه  شد  یه قد کوه

باری هی نشست و شمردشون ـ تا اینکه پیر  شد

یه پنجشنبه شبی  هم دیدند که مرده

ارزوهاش  تلنبار  شده.

همه رو شمردند  و دیدند که حتی  یه دونشم گم نشده

همه شون از  نویی برق  می زدند ـبفرمایین  چند  تا بر دارین

در این میون به  یاد لستر هم  باشین .

که  در  این  دنیای سیب و کفش وبوسه

اون  ارزوهاش رو  با  ارزو  کردن  حروم کرد همه ش!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386ساعت 21:38  توسط ترمه | 
همیشه  تو   ذهن  خودم  شازده  کوچولو  رو  یه  جوری  نقاشی  کرده  بودم  که خیلیم  دوستش  داشتم  این  شازده  کوچولوی  من  خیلی  معصومانه  نگاه  می کرد  حرف  میزد  و می خندید  و بعضی  او قات  منم میشدم هم سفرش  به  هم  می رفتیم  جاهای  خوب جاهای  خوب که  ادم  بزرگا نباشن!من ادم  بزرگا رو   دوست  ندارم! 

داشتم  با  شازده  کوچولوم  حرف  میزدم  که  بابام  صدام کرد گفت  ترمه  بیا  یه  دقیقه این فیلمو  ببین من  رفتم اما  یه  لحظه گفتم  بابا  شازده  کوچولو  تو   تلویزیون چی  کار  میکنه؟؟

نه  نه  نه!!

شازده  کوچولو  که  بابا  نداشت  که دستش  کراک  بده  بکشه  و شازده  کوچولوم  بگیره  و  بکشه  بعدشم  شازده  کوچولو  بخنده  و  باباشم  بخنده  نه  خدای  من  شازده  کوچولو  من  کراک  بکشه 

چرا  اون  بچه  شازده  کوچولو  بود!

بعد  من  گریه  کردم   اما  تو  اون  فیلم   شازده  کوچولو  خندید  چرا  خندید  نمیدونم   اما  خندید  و  سهم  من  از  خنده  اون شد  یه  نقطه  سیاه تو قلبم.

خدایا  این  مردونگی  نیست  اون   شازده  کوچولو  فقط  ۳  .۴  سالش  بود!!

دیگه  وقتی  چشمامو  میبندم  تو  چشمام  نمی اید  انگار  با  من  قهره   انگار  با  دنیا  قهره  منم  نمیخواد  ببینه  ستاره  ها رو  هم  که  نگاه  میکنم  خونش  معلوم  اما  جاش  یه  دیو  سیاه  اومده  که  یه  بار ازش   اسمشو  پرسیدم  میدونید  اسمش  چی  بود؟؟

حقیقت!!                                                              

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386ساعت 15:10  توسط ترمه | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
این منم همیشه دریا دختر کتاب گیتار عاشق سرباز گمنام اول صف واسه قصه
قصه های بی طر ف دار حالا تو خونه زمین گیر ته خط گوشه دیوار!!

نوشته های پیشین
مرداد 1387
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM